DURU KUZENLERİYLE...VE KÖTÜ BİR HABER

Hergünümüz aynı geçiyor aslında...sabah kalk anneanneye git,mehmethan yiğit çoğu zaman talha da katılır ve curcuna başlar...dünden buyana tek fark ise meleğim biraz rahatsız...dün sonra bir akrabamıza gittik daha doğrusu güneşe hasret ben,dün güneşi görünce duru öğle uykusundan uyandıktan sonra kızımıda alıp kendimi parklara,sokaklara atmaktı.Ablamı aradım o da önce yeliz'e gidip akşamüstü çıkalım dedi,öylede yaptık,bir sürü çocuk olmasına rağmen bizimki hiç mutlu olmadı,hep mızmızlandı,bir terslik olduğunu anlamıştım öğle yemeğinden sonra da hiçbirşey yemedi(12'de yemişti) hatta hasta bari olmasa diye söyledim ve iti an çomağı hazırla gibi oldu ki duru parka gittik nispeten daha sakindi sallandı

üç kuzenler(biri eksik)



acıkmıştır düşüncesiyle marketten kavanoz mama aldım çok binbir güçlükle yedirdim, anneme eve giderken huysuzlandı kapıdan girer girmezde azımsanamayacak derecede kustu,halsizleşti bir saniye hareketsizduramayan çocuk yattı...öğleden beri birşey yemedi üstüne üstlük kustu ,acıkmıştır düşüncesiyle çorba yedirmeye çalıştım sofra da yine kustu ...hemen soluğu acilde aldık.Dr muayeneden sonra önemli birşey olmadığını söyleyip hazır birşey yedi mi diye sordu...normalde hiç yedirmem kavanoz mama filan nasılsa aldım, alışık olmadığı için mi oldu bilmiyorum biraz kötü kokuyordu hatta son kullanma tarihine de baktım geçmemişti ...mide bulantısı için şurup verdi,dün gece yatarken de şurubu içinde kustu,şükür ki bugün daha iyi hiç kusmadı ama hiç birşey yemiyor müthiş iştahsız zaten öyleydi şimdi tamamen birşey yemiyor...sanırım bir yerleri de ağrıyor ki aciyo diyor...bunu da bugün söylemeye başladı...

genelde mızmız,mutsuz...bu akşam mehmethan abisi baloncuk çıkarttıkça onları yakalamaya çalıştı,çok güldü...



burası da annemin caddeye bakan camı bi nevi Duru'nun camı da denebilir hemen koltuğa çıkıp dikiyor;yoldan geçen arabalara,insanlşara bakıyor...



oturduğunu da gördüm ya ölsem de gam yemem:))


isteği üzerine elindeki kapak açılmayınca ağlayarak yaptırmaya çalışan kız



eşimse şuan marmaris'te ,artık yarın yurt dışına çıkıyor o daha çıkacak olmasına rağmen özledik bile bir özlediğimi hissedip bir de dönüş zamanını düşündüğümde acayip kötü oluyorum nasıl geçecek daha marttayız ağustos gelir mi diye düşünmeden edemiyorum:((

BİZ GELDİK...

babamızın gittiğinin ertesi günü çanakkaleye geldik.Babaannemiz zaten bizdeydi,dede ise pazartesii gecesi otobüsle gece yolculuğu yaparak bize geldi,salı günü de bizim arabayla lapsekiye geldik,palıyı pırtıyı toplayarak,nerdeyse evi boşalttım ve dünden beri lapsekideyiz.Şimdi babaannede kalıyoruz zaman uzun bir sürede anneanede kalacağız...dün gelir gelmez anneme gittik duru ile,yiğit te oradaydı,bi çocuk bu kadar mı mutlu olur duruyla bir oyunlar,bir öpüşmeler ikisi de gülmekten çatladı,çok eğlendiler görülmeye değerdi ama ne yazik ki fotoğraf makinamızı babamız götürdü bu sebepten çok resim koyacağım sayfamıza,çünkü çekemiyorum...belki ara sıra çekerim ondan bundan:)

kızıma gelirsem burda çok mutlu,babanne ve dedesi çok oynatıp ilgileniyorlar,keza anneanne cephesi de öyle,birde üstüne birde kuzenleri eklenince deymeyin duru'nun keyfine...sürekli çocuklarla iç içe ama gezmekten helak oluyoruz ikimizde,bir anneanneye bi babanneye,bi teyzeye,bi süt anneye gün içinde gitmeden günü kapatamadığımız yerler:) e bi günde bu kadar çok gezince de yoruluyoruz haliyle ama iyiki arabamızla geliyoruz lapsekiye yoksa hiç gezemezdik ...arada bi baba-mama diyor ama benim korktuğum kadar çok sormuyor...

oldu mu diyorum 'odu' diyor
doydun mu diyorum
'dodi' diyor

bazen yiğit ie oyuncak yüzünden kavga ediyorlar...biri ötekinin elindeki oyuncağı almak için saldırıyor,genelde bunu yapan yiğit oluyor,bazen duru da cılızlığına bakmayarak yiğit'e kafa tutuyor:)

bizden haberler böyle...
bense alışmaya çalışıyorum eşimin yokluğuna ve 4,5 ay burda kalmaya...ama bir yönden burda olmak iyi çünkü hep biryerlerdeyiz annem,ablam,yengem,halam,diğerleri,çocuklar...kafam biraz olsun dağılıyor

bundan sonra resim ekleyemeyeceğim için çok üzgünüm:((
ama bizi merak edenler olursa ara sıra resimsiz yazı ekleyeceğim

sevgiyle kalın

BABAMIZI GÖNDERDİK...

bir önceki yazıda eşimin(dün) pazar günü gideceğini yazmıştım,öyleydi son anda bugüne ertelendi...bugün sabah babamızı,canımızı uğurladık...sabah 9:30 da Burcular
(halamız) geldi ist.dan kahvaltı edip evden çıktık ve limana girmeden az dışarıda bekledik eşim geldi yanımıza,sarıldık,vedalaştık kızını uzun uzun öptü (ama kızı pek tepki vermedi,çok normaldi e haliyle gittiğini filan anlamıyor) daha vakit olmasına ve diğer insanlar ailelerinin yanında durmasına rağmen eşim o kadar kötü oldu ki veda olayını daha fazla uzatmayıp,arkasına bakmadan gemiye doğru uzaklaştı... daha sonra personelin ailesi limana geminin yanına gidince bizde gittik ancak babası güvertedeydi oldukça uzaktı.Duru babasını tanıyıp el bile sallayamadı...


ona uzaktan bakmak o kadar zor ki o anda...çok istese de gemiden inip yanına gelemeyeceğini bilmek,son bakış,son öpücük,son sarılma...çok duygusal ve yürek burkan bir atmosmer vardı,yan tarafta 6-7 yaşlarında bi kız çocuğu ağlıyordu,yan taraftaki adam eşi ile ve çocuklarıyla vedalaşırken 'hakkınızı helal edin'diyordu...neden bilmem belkide ilk kez bunu, tören olayını ve uğrlamayı yaşadığım için çok etkilendim,çok kötüydüm...

bando ekbi gemi uzaklaşıken veda marşı çaldı,geminin uzaklaşması izleyip müziğinde etkisiyle insanlar gözyaşlarına hakin olamazken benim kız ellerini kıvıra kıvıra oynadı...


duru ve annesi giderek uzaklaşan ve gözden kaybolan gemiye bakıyor


a yavaş yavaş halatlar çözüldü,geminin sireni acı acı kulaklarımda çınladı -hatta duru korkup bana sarıldı-ve geminin pruvası suları iki yana yararak uzaklaşmaya başladı ve her yardığında aramızdaki mesafe arttı...



törendeyken sigortacım aradı ,sigortada bi pürüz olduğunu ve öğleden sonra görüşmemizi istedi...eşimi gönderip eve gelince,eve sığamadım iyice sıkıldım zaten dışarıda halletmem gereken işler vardı.Meleğimi uyutup babaanne ve halasına bırakıp biraz erken çıktım,yürüdüm,düşündüm düşündükçe kötü oldu...düşünmeyi bırakıp elemanla buluştum sorunu çözdük neyseki...

dışarısı,yürümek,yalnız kalmak iyi geldi işimi de hallettikten sonra hızlı hızlı eve yürüdüm meleğim yeni uyanmıştı...akşamda bir kaç kez babasını sordu bense hiçbirşey diyemedim gelecek kızım demek onu kandırmak olurdu çünkü...

akşamdan beri daha iyiyim en azından zırlak halim yok sanırım yavaş yavaş alışılacak...yarın çanakkale'ye gidiyoruz..

amacım okuyanların içini boğmak değil,sadece not düşmek istedim yaşadıklarımızı

BUGÜNLERDE FAVORİLERİMİZ...

Dün akşam izmit'e gittik,son defa gezmek için...bolca da alışveriş yaptık yetmedi yol kenarında gecenin bi vakti abajur satan satıcıdan abajur aldık:))22:oo gibi eve geldik babası abajuru yaktı...duru önce şaşırdı,sonra kahkalar attı:))



duru'ya toyikiden boyama kalemi ve lego aldık...dün gece abasıyla ev yaptılar,parçaları birleştirdi,çok eğlendi mama yiyip uyudu...


boyama kalemlerini bugün verdim,karaladı kendince birşeyler yaptı...annesi de ayı ile kedi çizdi:))sıra öğlen uykusuna gelince boyaları bıraktıramadım ellerini yıkayıp uyuyalımdedim(son zamanlarda sürekli el yıkıyoruz çok seviyor)yıkamak istediğini belli etti ama kalemleri hala bırakmıyor...kalemlerin ıslanır,yazmaz,hadi bırakalım dedim bıraktı.Bense şaşırdım...

birde bugünlerde meleğim durup dururken gelip öpüyor beni,neremi denk getirirse,öp filan demeden...tabi ben eriyorum


yarın babası gidiyor,bugün de kızımla yalnınız baba işte cumartesi cumartesi hemde bu kadar uzun bi seyirin arifesinde...

babaannesi yolda birazdan gelecek,bir kaçgün birlikte kalıp çanakkaleye gideceğiz...babamızla son akşamımız

AYRILIK YAKLAŞTIKÇA...

Babamız pazar günü gidiyor,aslında mart sonu gideceklerdi ama bir hafta öne alınmış...gidecek ve 5 ay yok dönüş tarihi kesin olmamakla birlikte 3 ağustos görünüyor...gitme zamanı yaklaştıkça beni/bizi üzüntü,stres sardı ancak duru'nun hiç birşeyden haberi yok,nasıl anlatılır,nasıl izah edilir ki anlayamayacağını düşünerek bizde hiç söylemedik.Sadece baban gidecek kızım dediğimde mama diyor yani onun anladığı mama alıp gelecek...

bizde kızımla çanakkale yolcusuyuz...5ay n'aparız,nasıl geçer bilemiyorum hele ki miniğim için çok daha zor olacak,babasına bu kadar düşkün ve bağlıyken bu kadar uzun süre görememek,birlikte olamamak eminim onu çok kötü etkileyecek...bu 5 aylık süreçte belki bir kere görüşebileceğiz eşimle,haziran sonu türkiye'ye 2günlük liman varmış fakat hangi şehir olduğu belli değil...duru'yu götürürmüyüm yalnız mı giderim şimdiden bilemiyorum bakalım zaman ne gösterecek?

kızım ve benim için sadece hasetten ibaret olsa da bu ayrılık,eşim işin yanında bir çok ülkede değşik yerler görme/gezme fırsatı bulacak...

gideceği yerler:selanik/yunanistan,malaga/ispanya,lorıent/fransa,faslane/ingiltere,glasgow/iskoçya,lizbon/portekiz,split/hırvatistan...


aslnda kafamın içi o kadar dolu ki,düşünceler,sorular uçuşuyor...duygularımsa çok yoğun ama buraya yazamıyorum belkide içimde kalsın, yazmak istemiyorum

ONLAR ERDİ MURADINA...

Çok yoğun üç gün geçirdik...ilk gün çanakkale'de düğün, ertesi gün bursa yolculuğu bursa'da düğün ve bursadan gece üstümüzü bile değiştiremeden gölcük'e evimize geldik...hepimiz için çok yorucuydu ama en çokta benim meleğim için:(((

gelinin evden çıkacağı zaman kızım halasıyla...


cumartesi akşamı lapsekide düğünümüz vardı, halasının yoğun isteği üzerine duru'ya da gelinlik giydirdim



ama çok rahatsız oldu ilk yarım saat zar zor oyaladık sürekli meme istedi düğünde, sonra mızmızlık yerini acı acı ağlamaya bırakınca anneannesi onu götürdü ama orada da durmamış, sonra teyzesi almış bende düğün bitmeden ayrılmak zorunda kaldım bu sebepten...

görüldüğü gibi hep ağladı...



aslında ben bursa'da daha hiç durmaz diye düşünüyordum ama daha iyiydi, gezindi

bunlarda bursadaki düğünden seçmeler:)



burcu ve muharrem çifti:))




artık 22:00 gibi hiç susmadan ağlamaya başladı bizde kalktık istemeyerek, gölcük'e doğru yola çıktık...arabada çok sakindi, üstünü değiştirdik, oyunlar oynadık akşam yemeği yememişti yalova yakılarında mama diye ağlamaya başladı ne yaptıysam susturamadım en sonunda bir muz vardı onu verdim duru'nun hiç öyle iştahla, kıtlıktan çıkmışçasına yediğini görmemiştim, 1 muzu yedi, arabada uyumadı, 12 gibi eve geldik hemen mama yedirdim uyudu...canım benim biraz sıkıldı,zorlandı düğün koşuşturmasında bende onunla pek ilgilenemedim

duru durdu,durmadı....ama düğünler çok güzeldi...

tekrar onlara mutluluklar diliyoruz, allah mutluluklarını daim etsin

YOLCULUK

Dün 12 gibi yola çıktık,bursa'ya kadar biraz mızmızlandı duru,babasının yanına falan geçmek istedi bursa'da ıkea'ya uğradık meleğinde karnı acıkmıştır diye,4 saat birşey yememiş olmasına rağmen yine yemedi çorbanında tadı gerçekten kötüydü(mahlutaçorbası)beğenmediği için yemediğini aslında başka bir çorbayı içebileceğini düşündüm ama orada da başka çorba çeşidi yoktu bizde asmerkez'e geçtik ama duru yine çorbasından bir kaşık bile içmedi... onu içmedi,bunu yer diye uğraştık durduk yollarda ,annelik böyle bişey o yemeden insanın içi rahat etmiyor...


bursadan çıktıktan sonra uyudu miniğim hemde çok uzun neredeyse lapseki'ye kadar,bizde rahat rahat geldik

yolculuğumuz esnesında yağmur arkasından güneş acınca çok güzel bir gök kuşağı belirdi burda pek net çıkmamış ama çok güzeldi

neyseki sağ salim geldik şimdi çanakkaledeyiz...

melek

GEZDİK AMA NASIL?

Haftasonu Durunun biricik halası evleniyor,düğünümüz var düğün için bir kaç eksiğimiz kaldığı için bugün onları tamamlamak için izmit'e gittik...arabaya durunun he m baston pusetini hemde normali koyduk yağmur yağarsa diyerek,ama ne gerek?ikisi de olmadı melek hanım hiç oturmadı hem de elimizi tutup gezmiyor kendi kendine koşuyor,kucağımızda durmadı alınca basıyor yaygarayı...gezdik ama nasıl gezdik bir de bize sorun

evden çıkmadan,kızım giyindi hemen aynaya koşuyor,kokoşum benim:)


saçını,üstünü başını her tarafını inceledi
kapıda babasını da öptükten sonra çıktık

önce dolphin alışveriş merkezine gittik ordan çarşıya duru çarşıda hiç durmayıp kalabalıkta yürümek isteyince ncity'e gittik,burger kıng'te karnımızı doyurduk,meleğmde faydalandı mamalardan,4 tanede danone yedi...



babası mağaza da birşeyler denerken melek çok yordu beni,valla cinnet geçirecektim hem sıkıldı hem de kucakta durmayıp koşmak isteyince ve sık sık düşünce oyalamak zor oldu...bizde ceee oynadık....soyunma kabinine girip kapıyı kapatıp açıp cee yap

tı bana,çok hoşuna gitti



akşam eve pestilimiz çıkmış şekilde döndük...

bu arada sabah çanakkale'ye doğru yola çıkıyoruz bakalım yolculuğumuz nasıl geçecek?ayrıntılar diğer yazıda,kızımın düğünde giyeceği elbise ise pek yakında:)...
sevgiler