31 Aralık 2008 Çarşamba
30 Aralık 2008 Salı

bir kaç gündür yazamıyorum çünkü o çok yoğun,bir o kadar da yorucu,üzücü günler geçiriyoruz
perşembe gecesi meleğim gece çok uyandı,bir süre uyumadı ağladı bir sorunu vardı fakat ben dişere bağladım sabah babasıyla oynarken uykumda hayal meyal öksürdüğünü duydum meğer meleğim hasta oluyormuş...cuma günü öksürük başladı gündüz uyuduğunda ise öksürerek kustu,balgam olduğu için özellikle uyurken çok rahatsız ediyor
hemen revire gittik dr soğuk alğınlığı için şurup verdi 3 gün kullanın dedi ve hiç fayda etmedi dün öksürüğe ateş ve düşürülemeyen ateşte eklendi yine dr
a gittik ateş düşürücü verdi(dolven)ama verilenlere rağmen ne ateşi düşüyor ne de hastalığında iyileşme gözleniyor(!)
meleğim hiç kucağımdan inmiyor yanından hiç ayrılamıyorum sürekli kucağımda,odadan çıktığım an ağlıyor zavallımın yürümeye mecali yok ya yatıyor yada oturuyor ve gün içinde sürekli emme aç diyerek emiyor,emmediği zamanlarda da bol bol ağlıyor
geceleri sürekli uyanıp ağlıyor uzun uzunve memede uyumak istiyor yatağına yatırmak mümkün olmuyor...2 gecedir geceyi gündüzz gibi yaşıyoruz
bundan daha kötüsü ise hiç bir şey yemiyor minik kuşum...3 gündür ne kahvaltı,ne meyve yada herhangi birşey....hazırladıklarımdan sadece bir kaşık alıyor gece uykusuna yatarkende mamasını yemiyor
kızımı böyle sürekli ağlarken,bitkin halsiz ve bütün günü hiç bir şey yemeden geçirdiğini görünce,üstüne bir de kendi yorgunluğum,uykusuzluğum ve üzgünlüğümde eklenince bazen çok geriliyorum,z
orlanıyorum ve bir an önce iyileşmeni diliyorum meleğim
Etiketler:
BİZİ ÜZENLER
28 Aralık 2008 Pazar
İYİ Kİ DOĞDUN BATUŞ...

İyi ki doğdun
iyiki doğdun
iyi ki doğdun batuuuş:)))
çook uzaklardaki arkadaşım,dostum ,kuzenim ,sırdaşım çok nadir görüşebilsekte yüreklerimizin bir attığı Rukiye'nin oğlu batuhan'ın doğum günü bugün...28 aralık 2006 melekten tam bir yıl önce dünyaya geldi...iyiki de geldi:))
Bu fotolarda duru'ya 5 aylık hamileyim...batuhanlar erdek'E bize geldilerinde,batuş
kucağımda,duru karnımda
doğum günün kutlu olsun bitanem nice sağlıklı mutlu yaşların olsun,ailene hayırlı bir evlat olasın
27 Aralık 2008 Cumartesi
AKŞAM GEZİNTİSİ...
Bugün izmit'e gitmeyi planlarken aniden misafir geldi bizde akşam 6 dan sonra gittik...önce koçtaş'a,oradan da ncity'e..
önce sakin sakin pusetinde dolaştı,az geçtikten sonra inp yürüdü meleğim hemde bizimle hiç ilgisi yok canı nereye isterse oraya gidiyor...resimde görüldüğü gibi babası bir tarafta,puset bir tarafta,duru apayrı bir yerde:))


ben birşeyler bakarken duru durmayınca babası eline eti puf vermiş,işte sonuç:))





önce sakin sakin pusetinde dolaştı,az geçtikten sonra inp yürüdü meleğim hemde bizimle hiç ilgisi yok canı nereye isterse oraya gidiyor...resimde görüldüğü gibi babası bir tarafta,puset bir tarafta,duru apayrı bir yerde:))

ben birşeyler bakarken duru durmayınca babası eline eti puf vermiş,işte sonuç:))




26 Aralık 2008 Cuma
KIZIM'A
kızımıza ait bir blog oluşturmaya karar verdiğimizde Duru 4 aylıktı,dolayısıyla ilk aylarına ait foto ve yazı yer almıyor blogumuzda ve geçte olsa eklemek istedim
biricik meleğim ameliyathaneden çıktığında ve baba,babaanne,dede,hala,ve teyzesiyle ilk karşılaşmaları...(anneanne ve dedesi kötü bir rastlantı sonucu hacda oldukları için onlarla karşılaşması 47 gün sonra oldu))

epidural sezeryan olduğum için doğumdan hemen sonra meleğimi görsemde,bu fotoğrafta kızımı ilk kez kollarıma almıştım ,kızımla ilk fotoğrafımız,ve biriciğim kollarımda
duru'nun 1 aylık fotoğrafları...



duru'nun 2 aylık fotoğrafları...



duru'nun 3 aylık fotoğrafları...







ilk aylarına ait resimlerini görünce ne kadar büyüdüğünü ve simanın ne kadar değiştiğini anladım biriciğim
yüzün artık bebeklikten çıkıyor,daha da güzelleşiyorsun ve gün geçtikçe yaptıklarınla bizi büyülüyor, kendine hayran bırakıyorsun miniğim
ilk aylarını hatırlamak güzel olsa da zordu miniğim hele ilk günlerimiz daha da zordu çünkü doğdun ilk kakanı yaptıktan sonra 3 gün hiç kakanı yapmadın ve üç gün içinde gözlerinin akını kaplayan sarı renk bütün vücuduna yayıldı...gün geçtikçe gözümüzün önünde sararı soluyorsun ve hiç ara vermeden sürekli uyuyordun öylece yatıyordun baygın şekilde...bu üç gün içinde çanakkaledeki kalabalkta her kafadan bir ses çıkıyor; bazıları' bu bebekte sorun var hiç uyanmıyor,bazıları ise toktur ondan uyanmıyordur'diyerek sürekli saçmalıyorlardı seni uyandırıp emziremiyordum sürekli uyuyordun perşembe doğdun pazartesi kontrole gittiğimizde dr aç kaldığını bu sebepten kan şekerinin düştüğünü söyledi doğum kilon 2700grdı 3.günde ise aynı tartıda 2200gr çıktın açlıktan kilo kaybetmişsin ve hemen mama yazıp 2 saatte bir beslelemi söyledi ve ekledi yarında sarılık değerine bakılacak artış gözlenirse hastaneye yatacaktık drun dediğini uyguladım seni 2saatte bir besledim ve sen yavrum gerçekten açmışsın ki ilk mamanı içince hemen kakanı yaptın...ertesi gün gittiğimizde değer biraz daha düşüktü düşük olması ve hastaneye gerek kalmaması sevindirici olsa da sana her mama hazırlayıp verirken içim cız ediyordum o kadar küçüktün ki ilk aşını yapmadılar 2500grmın altındaki bebeklre vurulmuyormuş o kiloya gelmesi bekleniyormu ve sağlık ocağında yazan 'annem beni seviyor emziriyor'yazısı çok kanıma dokunmuştu yani hala yazarken bile sinirim bozuldu hangi cahil salak yazmışsa bunu!hangi anne bebeğini emzirmek istemez ki yada herhangi birsebepten emziremiyorsa sevmiyor demek mi ?lohusalığın verdiği etkiden mi bilinmez bu yazıyı da görünce içimde müthiş sana ve kendime olan kızgınlığımla,vicdan azabıyla,suçluluk ve sana yetememe ,bakamama duygusuyla,doğar doğmaz mamaya başladığını hiç anne sütü alamadığını düşünerek artık kendimi tutamayıp hüngür hüngür ağlamıştım...ilk 2 ay mama ağırlıklı beslenerek az az emdin,inanılır gibi değil ama 2 aydan sonra yavaş yavaş biberonu almamaya ve memeye düşmeye başladın ve hala emiyorsun bu sorunu da aşmış olduk
1.ayın sonunda gaz sorunumuz başladı,çok gazlı bir bebektin özellikle akşamları çok ağlıyodun rezene çayları,metsiller hatta orhan osman'ın kolik cdsını bile aldık ama bu da rahatlatmadı seni çok zor uyuyordun bir ara hergece seni arabayla gezdirip uyutuyorduk erdek sokaklarını turluyorduk ve uyandırmadan beşiğine yatırıyorduk bir gece hiç unutmuyorum baban nöbetçiyken uyumayıp o kadar çok ağladın ki 1e kadar en sonunda pusati silip evin içinde gezdirerek uyuttum seni...
bizi en çok korkutan ise bandırmadaki drmuzun baş çevrenin küçük olduğunu söylemesi oldu ve ekledi ama bebeğinizde hiç bir gelişim geriliği yok,ayının gerektirdiklerini yapıyor...tabi benim gibi pimpirikli birine bu söylenince soluğu gata'da çocuk nörolojisi uzmanında aldık o da evet küçük olduğunu fakat babaya benzediğini (gerçekten duru'nun kafa ve alnı babasıyla aynı)gerilik olmadığını ve düzenli ölçülmesini söyledi allah'a çok şükür ki aydaşlarının yaptığı herşeyi yapabiliyorsun ve bazen yaptıklarınla bizi çok şaşırtıyorsun bunu da atlattık ki gerçekten önemliydi
umarım bundan sonra da bir sorun yaşamayız bu konuda...
anne olmak birazda korkmak ve korkaklıkmış...ya ona birşey olursa diye hep kötüyü düşünüp endişelenmekmiş ve onu hayatına girdiği andan itibaren kendinden bile çok her an düşünmekmiş
SENİ O KDAR ÇOK SEVİYORUM Kİ MELEĞİM bazen içime sokasım geliyor yada canını acıtacak kadar sıkasım
bazen seninle zor günlerimiz olsa da miniğim,seninle her günümüz çok güzel, iyi ki varsın
sana öyle çok şey borçluyum ki
hayatımızın merkezi,evimizin neşesi olduğun için
beni ben yaptığın için
karşılıksız,çıkarsız sevmenin ne demek olduğunu öğretip,sevginin ve aşkın en büyüğünü yaşattığın için
hayatımıza büyük anlam ,tarifsiz mutluluk kattığın için
sana minnettarım meleğim
inşallah hayat iyi günler gösterir sana hep...
sen büyüdükçe,anne dedikçe paylaşımlarımız arttıkça herşey daha güzel,daha mutlu edici olyor
umarım hayat sana hep iyi günler gösterir
biricik meleğim ameliyathaneden çıktığında ve baba,babaanne,dede,hala,ve teyzesiyle ilk karşılaşmaları...(anneanne ve dedesi kötü bir rastlantı sonucu hacda oldukları için onlarla karşılaşması 47 gün sonra oldu))

epidural sezeryan olduğum için doğumdan hemen sonra meleğimi görsemde,bu fotoğrafta kızımı ilk kez kollarıma almıştım ,kızımla ilk fotoğrafımız,ve biriciğim kollarımda
duru'nun 1 aylık fotoğrafları...


duru'nun 2 aylık fotoğrafları...



duru'nun 3 aylık fotoğrafları...







ilk aylarına ait resimlerini görünce ne kadar büyüdüğünü ve simanın ne kadar değiştiğini anladım biriciğim
yüzün artık bebeklikten çıkıyor,daha da güzelleşiyorsun ve gün geçtikçe yaptıklarınla bizi büyülüyor, kendine hayran bırakıyorsun miniğim
ilk aylarını hatırlamak güzel olsa da zordu miniğim hele ilk günlerimiz daha da zordu çünkü doğdun ilk kakanı yaptıktan sonra 3 gün hiç kakanı yapmadın ve üç gün içinde gözlerinin akını kaplayan sarı renk bütün vücuduna yayıldı...gün geçtikçe gözümüzün önünde sararı soluyorsun ve hiç ara vermeden sürekli uyuyordun öylece yatıyordun baygın şekilde...bu üç gün içinde çanakkaledeki kalabalkta her kafadan bir ses çıkıyor; bazıları' bu bebekte sorun var hiç uyanmıyor,bazıları ise toktur ondan uyanmıyordur'diyerek sürekli saçmalıyorlardı seni uyandırıp emziremiyordum sürekli uyuyordun perşembe doğdun pazartesi kontrole gittiğimizde dr aç kaldığını bu sebepten kan şekerinin düştüğünü söyledi doğum kilon 2700grdı 3.günde ise aynı tartıda 2200gr çıktın açlıktan kilo kaybetmişsin ve hemen mama yazıp 2 saatte bir beslelemi söyledi ve ekledi yarında sarılık değerine bakılacak artış gözlenirse hastaneye yatacaktık drun dediğini uyguladım seni 2saatte bir besledim ve sen yavrum gerçekten açmışsın ki ilk mamanı içince hemen kakanı yaptın...ertesi gün gittiğimizde değer biraz daha düşüktü düşük olması ve hastaneye gerek kalmaması sevindirici olsa da sana her mama hazırlayıp verirken içim cız ediyordum o kadar küçüktün ki ilk aşını yapmadılar 2500grmın altındaki bebeklre vurulmuyormuş o kiloya gelmesi bekleniyormu ve sağlık ocağında yazan 'annem beni seviyor emziriyor'yazısı çok kanıma dokunmuştu yani hala yazarken bile sinirim bozuldu hangi cahil salak yazmışsa bunu!hangi anne bebeğini emzirmek istemez ki yada herhangi birsebepten emziremiyorsa sevmiyor demek mi ?lohusalığın verdiği etkiden mi bilinmez bu yazıyı da görünce içimde müthiş sana ve kendime olan kızgınlığımla,vicdan azabıyla,suçluluk ve sana yetememe ,bakamama duygusuyla,doğar doğmaz mamaya başladığını hiç anne sütü alamadığını düşünerek artık kendimi tutamayıp hüngür hüngür ağlamıştım...ilk 2 ay mama ağırlıklı beslenerek az az emdin,inanılır gibi değil ama 2 aydan sonra yavaş yavaş biberonu almamaya ve memeye düşmeye başladın ve hala emiyorsun bu sorunu da aşmış olduk
1.ayın sonunda gaz sorunumuz başladı,çok gazlı bir bebektin özellikle akşamları çok ağlıyodun rezene çayları,metsiller hatta orhan osman'ın kolik cdsını bile aldık ama bu da rahatlatmadı seni çok zor uyuyordun bir ara hergece seni arabayla gezdirip uyutuyorduk erdek sokaklarını turluyorduk ve uyandırmadan beşiğine yatırıyorduk bir gece hiç unutmuyorum baban nöbetçiyken uyumayıp o kadar çok ağladın ki 1e kadar en sonunda pusati silip evin içinde gezdirerek uyuttum seni...
bizi en çok korkutan ise bandırmadaki drmuzun baş çevrenin küçük olduğunu söylemesi oldu ve ekledi ama bebeğinizde hiç bir gelişim geriliği yok,ayının gerektirdiklerini yapıyor...tabi benim gibi pimpirikli birine bu söylenince soluğu gata'da çocuk nörolojisi uzmanında aldık o da evet küçük olduğunu fakat babaya benzediğini (gerçekten duru'nun kafa ve alnı babasıyla aynı)gerilik olmadığını ve düzenli ölçülmesini söyledi allah'a çok şükür ki aydaşlarının yaptığı herşeyi yapabiliyorsun ve bazen yaptıklarınla bizi çok şaşırtıyorsun bunu da atlattık ki gerçekten önemliydi
umarım bundan sonra da bir sorun yaşamayız bu konuda...
anne olmak birazda korkmak ve korkaklıkmış...ya ona birşey olursa diye hep kötüyü düşünüp endişelenmekmiş ve onu hayatına girdiği andan itibaren kendinden bile çok her an düşünmekmiş
SENİ O KDAR ÇOK SEVİYORUM Kİ MELEĞİM bazen içime sokasım geliyor yada canını acıtacak kadar sıkasım
bazen seninle zor günlerimiz olsa da miniğim,seninle her günümüz çok güzel, iyi ki varsın
sana öyle çok şey borçluyum ki
hayatımızın merkezi,evimizin neşesi olduğun için
beni ben yaptığın için
karşılıksız,çıkarsız sevmenin ne demek olduğunu öğretip,sevginin ve aşkın en büyüğünü yaşattığın için
hayatımıza büyük anlam ,tarifsiz mutluluk kattığın için
sana minnettarım meleğim
inşallah hayat iyi günler gösterir sana hep...
sen büyüdükçe,anne dedikçe paylaşımlarımız arttıkça herşey daha güzel,daha mutlu edici olyor
umarım hayat sana hep iyi günler gösterir
Etiketler:
GEÇ KALMIŞ YAZILAR,
NOSTALJİ
25 Aralık 2008 Perşembe
TATLI BEBEĞİM
pazartesi günü evimize döndük...ohh tekrar evimizdeyiz üstüne üstlük babamız izinli,daha ne olsun...meleğim birden kalabalık ortamdan sadece anne babasının olduğu ev ortamına geçince afalladı,çoksıkıldığını belli ediyor biz gölcük'e geldiğimizden beri hava çok kapalı ve soğuk haliyle hiç evden çıkamıyoruz özellikle akşamları durmuyor
dün akşamda oyuncakları önüne yığmış oynamasını beklerken o sürekli farklı şeylerle ilgileniyor
1-evin içinde sürekli kendi kendine dolaşıyor karanlıkta olsa gidiyor
2-bacağını kaldırıp sehpa koltuk gibi yüksek yerlere çıkmak istiyor kısacık bacağı ermeyince de basıyor bağırıyor beni buraya çıkarın diye...
ve bugünlerde herşeyi bağırarak,ağlayarak istiyor eğer istediği olmazsa daha da feci ağlıyor,resmen bizmle inatlaşıyor ve çok ilgin ki kızdığı zaman vuruyor ya da çimdiriyor ilginç çünkü biz ona hiç öyle bir örnek davranış sergilemedik yani mesela kafasını kapıya çarpıp ağladığınd ahadi gel kapıyı dövelim diyerek kapıya vurmadık ya da bunun gibi şeyler ama sanırım vurmayı yiğitten öğrendi onun tarandan çok şiddet gördüğü için zaman zaman:))
şaaka bir tarafa kızımın bu davranışları hiç hoşuma gitmiyor
dün akşamda ben resimdeki koltukta oturur avrupa yakasnı izlerken ve duru yan tarafımda durmazken onu koltuğun kenarına sıkıştırdım sen burda kal,çıkama dedim...ağlar diye hemen kollarımı uzatıp gel kızımdedim başladı bağırmaya...
bakarmısınız nasıl da mutlu:))


saklanıp cee-ee yapıyor

ve geceleri çok sık uyanır oldu miniğim hemen hemen 2 saatte bir uyanıyor...
23:00 yatıyorsun bende 1 gibi yatıyorum ve tam ben uyumak üzereyken sen uyanıyorsun,tekrar tam uyuyorum 3 gibi uyanıyorsun ,5te yine,7 suları yine,9a doğru tam olarak güne başlıyorsun
benim için çok yorucu oluyoor çünkü alışık değilim gecede 1 en fazla 2 defa karnın açıktığında emmek için uyanırdın sanırım yine dişlerden bu huzursuk ve rahatsızlığın...
dün akşamda oyuncakları önüne yığmış oynamasını beklerken o sürekli farklı şeylerle ilgileniyor
1-evin içinde sürekli kendi kendine dolaşıyor karanlıkta olsa gidiyor
2-bacağını kaldırıp sehpa koltuk gibi yüksek yerlere çıkmak istiyor kısacık bacağı ermeyince de basıyor bağırıyor beni buraya çıkarın diye...
ve bugünlerde herşeyi bağırarak,ağlayarak istiyor eğer istediği olmazsa daha da feci ağlıyor,resmen bizmle inatlaşıyor ve çok ilgin ki kızdığı zaman vuruyor ya da çimdiriyor ilginç çünkü biz ona hiç öyle bir örnek davranış sergilemedik yani mesela kafasını kapıya çarpıp ağladığınd ahadi gel kapıyı dövelim diyerek kapıya vurmadık ya da bunun gibi şeyler ama sanırım vurmayı yiğitten öğrendi onun tarandan çok şiddet gördüğü için zaman zaman:))
şaaka bir tarafa kızımın bu davranışları hiç hoşuma gitmiyor
dün akşamda ben resimdeki koltukta oturur avrupa yakasnı izlerken ve duru yan tarafımda durmazken onu koltuğun kenarına sıkıştırdım sen burda kal,çıkama dedim...ağlar diye hemen kollarımı uzatıp gel kızımdedim başladı bağırmaya...
bakarmısınız nasıl da mutlu:))


saklanıp cee-ee yapıyor
ve geceleri çok sık uyanır oldu miniğim hemen hemen 2 saatte bir uyanıyor...
23:00 yatıyorsun bende 1 gibi yatıyorum ve tam ben uyumak üzereyken sen uyanıyorsun,tekrar tam uyuyorum 3 gibi uyanıyorsun ,5te yine,7 suları yine,9a doğru tam olarak güne başlıyorsun
benim için çok yorucu oluyoor çünkü alışık değilim gecede 1 en fazla 2 defa karnın açıktığında emmek için uyanırdın sanırım yine dişlerden bu huzursuk ve rahatsızlığın...
20 Aralık 2008 Cumartesi
BABAMLA BİRLİKTEYİM
Dün gece 23:15 de ben uyumak üzereyken babam geldi...uykunun ve 25 günlük ayrığında vermiş olduğu huysuzlukla ona gitmedim biraz yabancıladım fakat uzun uzun bakıp kısa sürede alıştım...bugün bütün gün babamla oyunlar oynadık,gezmeye gittik herşey yolundaydı babamın kucağından hiç inmedim...annem ve ben babamı çok özlemişiz



babam beni gördüğünde çok şaşırdı bu kadar değişip gelişmeme..yerde otururken kendi kendime tutunup kalkarak yürüyorum,susadığımda bum bum diyerek su istiyorum,koltuktan kendim inebiliyorum...babama gitmeden önce bunlsrı yapamıyordum şimdi beni böyle görünce şaşırdı...








ayrıca bu günlerde gece uykumdan çok sık uyanıyorum,anneciğim uykusuz kalıyor ve bu durumdan hiç hoşnut değil...iştahımda iyi değil annem arkamdan tabak ile koşuyor,yemek yerken sıkılınca kalkıp gidiyorum canım ne isterse onu yapabiliyorum,büyüdüm artık kendi işimi kendim görüyorum...
canım babacığım seni çok özlemişiz
canım babacığım seni çok özlemişiz
19 Aralık 2008 Cuma
11 ARALIK2007-İLK BANYO
Geçen sene 11 aralıkta meleğimin göbek bağı düşüp ilk banyosunu yaptırmıştık...
bolgumuzu kızımın,4. ayından sonra oluşturduğumuz için ilk günleri, ilk bir kaç ayı burada yer almıyor ve ben merak edenler için bunları eklemek istiyorum geç olsa da:))
meleğimin suyla ilk teması...
.jpg)
.jpg)
bolgumuzu kızımın,4. ayından sonra oluşturduğumuz için ilk günleri, ilk bir kaç ayı burada yer almıyor ve ben merak edenler için bunları eklemek istiyorum geç olsa da:))
meleğimin suyla ilk teması...
.jpg)
.jpg)
Etiketler:
DURU'NUN İLK BANYOSU
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)