YUKARI,DAHA DA YUKARI...

bu kız çok tehlikeli oldu hiç yalnız bırakmaya gelmiyor...koltuk üstletine çıkıyor yetinmiyor daha yukarı...yada koltuktan kendi kendine hoppicik(hoplamak)yapmaya teşebbüs ediyor

YOLCULUK

Dün 12 gibi yola çıktık,bursa'ya kadar biraz mızmızlandı duru,babasının yanına falan geçmek istedi bursa'da ıkea'ya uğradık meleğinde karnı acıkmıştır diye,4 saat birşey yememiş olmasına rağmen yine yemedi çorbanında tadı gerçekten kötüydü(mahlutaçorbası)beğenmediği için yemediğini aslında başka bir çorbayı içebileceğini düşündüm ama orada da başka çorba çeşidi yoktu bizde asmerkez'e geçtik ama duru yine çorbasından bir kaşık bile içmedi... onu içmedi,bunu yer diye uğraştık durduk yollarda ,annelik böyle bişey o yemeden insanın içi rahat etmiyor...


bursadan çıktıktan sonra uyudu miniğim hemde çok uzun neredeyse lapseki'ye kadar,bizde rahat rahat geldik

yolculuğumuz esnesında yağmur arkasından güneş acınca çok güzel bir gök kuşağı belirdi burda pek net çıkmamış ama çok güzeldi

neyseki sağ salim geldik şimdi çanakkaledeyiz...

GEZDİK AMA NASIL?

Haftasonu Durunun biricik halası evleniyor,düğünümüz var düğün için bir kaç eksiğimiz kaldığı için bugün onları tamamlamak için izmit'e gittik...arabaya durunun he m baston pusetini hemde normali koyduk yağmur yağarsa diyerek,ama ne gerek?ikisi de olmadı melek hanım hiç oturmadı hem de elimizi tutup gezmiyor kendi kendine koşuyor,kucağımızda durmadı alınca basıyor yaygarayı...gezdik ama nasıl gezdik bir de bize sorun

evden çıkmadan,kızım giyindi hemen aynaya koşuyor,kokoşum benim:)


saçını,üstünü başını her tarafını inceledi
kapıda babasını da öptükten sonra çıktık

önce dolphin alışveriş merkezine gittik ordan çarşıya duru çarşıda hiç durmayıp kalabalıkta yürümek isteyince ncity'e gittik,burger kıng'te karnımızı doyurduk,meleğmde faydalandı mamalardan,4 tanede danone yedi...



babası mağaza da birşeyler denerken melek çok yordu beni,valla cinnet geçirecektim hem sıkıldı hem de kucakta durmayıp koşmak isteyince ve sık sık düşünce oyalamak zor oldu...bizde ceee oynadık....soyunma kabinine girip kapıyı kapatıp açıp cee yap

tı bana,çok hoşuna gitti



akşam eve pestilimiz çıkmış şekilde döndük...

bu arada sabah çanakkale'ye doğru yola çıkıyoruz bakalım yolculuğumuz nasıl geçecek?ayrıntılar diğer yazıda,kızımın düğünde giyeceği elbise ise pek yakında:)...
sevgiler

BALIK

Duru kuzu bu akşam bizimle beraber bir tane balık yedi akşam yemeğinde...kendileri bizde pek eşlik etmediği için ve şaşırtıcı olduğu için bloguna yazmaya değer buldum:)

PARK,YEMEK,UYKU...

Şuan da kızımı ayaklarımda sallarken, bir taraftanda yazıyorum...gündüz uykularımızda sorun olmasa da gece uykuya yatarken ve gece boyu uğraştırıyor bizi cimcime,uyuması 12'yi buluyor her gece,mamasını yiyip pijamalarını giyip sıra uyku tulumuna geldiğini uyku vakti geldiğini idrak ediyor ve benden kaçmaya delik arıyor:)dün gece kucağıma yatırıp gezindik evin içinde bir taraftan da yiğit'i anlattım ve zorluk çıkarmadan uyudu,bende şaşırdım ve uyurken yapamadığı ağlama seremonisini,uyanıp gecenin 2sinde gerçeklerdi...önce baba baba deyip uzun uzun ağladı,babası aldı avuttu bu sefer sanki gündüz uykusundan uyanmış gibi başladı oyuncaklarıyla oynamaya...zor zahmet uyuttuk ama o kadar rahatız uyuyor ki sürekli dönüyor,ağlıyor,mızırdanıyor neyse geceyi bölk pörçük uykuyla,oyunla bitirdik...
sabah uzun bi aradan sonra kahvaltısını bitirdi yanında da yrm çay bardağı portakal suyu içti...hava güzel çocuklar evin önündeki parka toplanmış ,onların sesini duydukça balkon kapısına gidip bir nevi böyle yalvardı...ben mutfaktayken babası çekmiş;babasına gidip ne ne diyor ne-ne-ne sallanmak,babasından yüz bulamayınca videonun sonunda yanıma mutfağa geliyor anne ne ne sallanmaya gidellim...parka inilmezde n'apılır?










öğle yemeği de gelince indik parka,mama tabağımız eşliğinde...mamasını yedi(kereviz),sallandı parkta omaktan çok mutuydu(her nekadar bu foto da öyle görünmese de )










alkış yapa yapa çimenlerde gezindi, şimdi de uyuyor miniğim












bu el kime ait?:))

15 AYLIK OLDUN MELEĞİM

Minik kelebeğim tam 15 aylık koccaman kız oldun(görünüşte olamasan da:() geçtiğimiz ay yine bir sürü şey öğrendin,söyledin,yaptın ummadığım şekilde şaşırttın beni...günden geçtikçe,aydan aya daha bi sevimli daha bir tatlı oluyorsun artık seninle az da olsa sözel iletişim kurabiliyoruz;
istediğin şeyi işaret parmağınla gösterip bu diyorsun,
bu mu? kızım diye sorduğumda ise
ıııh diyorsun
bugünlerde hep böyle seni memnun etmek çok zor ...bu, bu mu ıııh yok bu mu ? ıhhh

ya da
- mama yiyelim mi kızım?
-cık
-baban gelsin mi?
-evet anlamında kafa aşağı yukarı sallanıyor

son 15-20 gündür çok huysuz ve dediğim gibi memnuniyetsizdin...gece seni çok zor yatırıyoruz ağlıyorsun,yatmak istemiyorsun(nitekim az önce uyudun,bende hemen blogun başına geçtim)gece ise artık sayamıyorum kaç kez uyandığını,uyanıp ağlıyorsun hem de baba diye ve babanı da uyandırıyoruz,iştahın ise hiç yok ve daha da kötüsü sadece ve sadece reklamlarla bir kaç kaşık sokuyorum ağzına,buna çok alıştın nasıl değiştireceğiz hiç bilmiyorum...

ama bütün bu iştahsızlığın(bu hep vardı zaten),huysuzluun sebebini dün anladım minik kuzum,ben senin huy değiştirdiğini düşünürken uzun süredir 6 olan dişlerine(tam hatırlayamıyorm ama en az 3 aydır dişin çıkmıyordu)7. eklenmiş,azı dişin baş göstermiş meğer bütün sıkıntın bundanmış...

doğum gününden beri devam eden kabızlığın yerini daha normal kıvamda kakaya bıraktı,eskisi kadarda zorlanmıyorsun

bu ay kelime haznene yeni eklediklerin (şuan aklıma gelenler)
ağaç,ece,habuç (havuç),mamun(maymmun),babacı(babacığım)
aslında ne söylersek söylemeye çalışıyorsun artık tabi bazılarını da uyduruyorsun bazen de hiç ummadığımız zamanlarda söylediğimizi hemen söyleyiveriyorsun
dişinin çıkmasının verdiği sıkıntıdan mı dır yoksa büyüdüğün için mi bilemiyorum ama taktın mı takıyorsun,olamayacak şeyler isteyip ağlayıp bağırıyorsun,unutmuş gibi görünüp 5 dk sonra yine ağlamaya başlıyorsun...illa istediğim yapılsın istiyorsun ve inadın dan mı,küçük olmandan mı olamayacağını anlamıyorsun ben bu gibi durumlarda olay mahalinden seni uzaklaştırıp unutturma yoluna gidiyorum bazen ise çok açık ve sert bir ifadeyle hayır deyip ağlamana izin veriyorum aslında bu gibi durumlarda hangi tutumu sergilemeli henüz bilmiyorum yek bildiğim minik kuşum,büyüdükçe yeni aylar bize eğlence ve mutluluklar getirirken bir o kadar da zorluklar getiriyor...gün geçtikçe daha çok sabra ihtiyaç duyuyorum