BENİM DOĞUM GÜNÜM ,KIZIMIN AY DÖNÜMÜ

Bugün benim doğum günüm,kızımsa 16 aylık oldu...güzel kızım,tatlı bebeğimin artık yaptıklarını yazmayacağım çünkü saymakla bitmez...

duru'nun ilk doğum gününde olamadığı gibi benimkinde de yok eşim,yine ayrıyız...önümüzdeki yıllarda inşallah beraber kutlarız,hiç olmazsa kızımızınkini...


(beraber olamasakta kalbinin bizimle olduğunu biliyorum canım ve seni çok seviyorum)

KÖTÜ BAŞLAYAN GÜNÜ GÜZEL BİTİRDİK

Bu sabah kızımla yalnız güne başladık..,babaanne ve dede köye gittiler.bende keyifler çok iyi ama bende olan keyif ne hikmetse duru'da hiç yok,evimdeki gibi kızımla başbaşayım burda annemde veya kayındalidemde hiç yalnız kalamadığım için bugün için planlarım vardı ama olmadı...izimkinde bir mızmızlık,bir ağlaklık vara da ağlıyor yoka da!zar zor öğleni ettik,normalde nispeten daha kolay yediği tavuk suyuna çorbayı bile yememek için ağladı,reklam açtım olmadı,camda yedirmeye çalıştım yok,evin her yeri turlandı bir kaşık orda,bir kaşık burda bitirdi o bitirdi ben üstümden kamyon geçmiş gibi oldum...yemekten sonra hemen uyuttum,ablamla konuştum çanakkale'ye gidelim dedi baştan canım istemedi ben istemeyince onlar yola çıkmışlar sonradan kafa esti,duru uyurken hazırlandım 15:00i geçerek uyandı hemen otobüse bindik hiç kıpırdamadan yetişkin gibi yanımda oturdu açıkçası beni çok şaşırttı bu davranışı hiç oturamayan bi çocuk olduğu için....normalde otobüsle biryerlere gitmediğimiz için şaşırdı,etrafına bakındı etraftakiler ona bakıp laf attığında ise o dudağını yanına kıvırıp,gözlerini yana çevirip utandı(değişik bi ifadesi var utanınca ya da şaşırına öyle yapıyor kendileri)yüzünü dizlerime kapadı...çanakkalede teyzemiz ve talha abimizle buluştuk,girip çıkmadığımız dükkan kalmadı sonra çanakkalenin tek avmi olan kipaya gittik,tekrar merkeze dönüp küçücük olmasına rağmen tarihe büyük ilgi duyan talha'nın isteği üzerine aynalı çarşıya bile gittik daha nolsun?:)

işte burası da türkülere bile konu olan meşhur aynalı çarşı...

durmuş poz verende benim tarihe çok meraklı ve sürekli araştıran yeğenim



akşamda pestilimiz çıkmış şekilde eve döndük

YUKARI,DAHA DA YUKARI...

bu kız çok tehlikeli oldu hiç yalnız bırakmaya gelmiyor...koltuk üstletine çıkıyor yetinmiyor daha yukarı...yada koltuktan kendi kendine hoppicik(hoplamak)yapmaya teşebbüs ediyor

ARAMIZA HOŞGELDİN ZEYNEP BEBEK...

Bize geldiklerinde karnı burnunda olan canım arkadaşım Sultan 1 nisan çarşamba günü minik zeynep'ini kucağına almış,bana da fotosunu mail olarak göndermiş...çok merak ettiğim için çok sevindim bu maile,bir de açtım ki tombik yanaklı çok tatlı çok güzel pamuk bi kız karşımda...

allah sağlıklı uzun ömürler nasip etsin,hoşgeldin küçük zeynep ...

MELEĞİMLE BOL BOL GEZİYORUZ

Blogumuz günlükten çıkıp haftalık formata geçti ne yazikki...havalarında ısınmasıyla kızımla sık sık dışarı çıkıyoruz,yürüyoruz bu sebepten yazmaya vakit bulamıyorum kusmamız ise pazartesi günü geçti çok şükür, iştah ise şöyle böyle...duru görünürde iyi,halinden memnun ama ara sıra da baba diye tutturuyor işte o zaman içim eriyor gerçekten...

melek kız'ı süt içmeye alıştırma çabalarındayım şu sıra,aklıma koydum.Geçen gece yatmayhazırlandığımda saat02:00 gösteriyordu,(duru 23:00 gibi uyumuştu )genelde 1:30 2:00 arası emer bende cicibebeli süt hazırladım biberona uyandığında meme yerine onu verdim,su sanarak bir iki çekip bıraktı daha da almadı pes etmedim 05:00 gibi acıktığı için uyandığında yine süt hazırlayarak denedim yok ııhh yine su niyetine içip bıraktı illa meme istedi.Bu gece yatmadan önce verdim biraz içti umarım yavaş yavaş alışır



dünden beri kafama taktığım başka şey ise;biz duru'ya vurmayı yada benzeri şiddet içeren davranışları hç göstermedik mesela yürürken kendini kapıya çarpıp ağladığında 'gel kapıya vuralım-dövelim,sen ağlama' gibi şeyler söylemedik ve benim minik kuşum vurma,kırma,saç çekme,yolma hiç birini bilmiyor burda etrafımızda çok çocuk olduğu için görüyorum ki hep ezilen dövülen ve ağlatılan o oluyor...kendinden küçük biri bile bunu rahatlıkla yapabiliyorbiri ona vurduğunda yada saçını yolduğunda hiç birşey yapamadan çaresizce ağlayıp bana sığınıyor yada elif Berra meleğimden 20 gün küçük olasına rağmen elindeki bir oyuncağı alıp kaçabiliyor ama benimki aynı davranışı sergileyemiyor beni elimden tutup çekiyor gidiyoruz bana aldırıyor...neden onun duru ya yaptığını o da elif'e yapamıyor böyle şeyleri görmediği için mi?belki de elif berra abisinden alışık olduğu için olabilir oyuncak örneği binbir şey düşünmeme sebep oldu,acaba özgüvensiz bir çocuk mu yetiştiriyorum?neden kendi alamayıp bana ihtiyaç duyuyor,hep böyle mi olacak? vs vs vs...

elif berra ve melek duru ikilisi bebelerini uyuturken:))




...oyuncak meselesi de kafama takılıp canımı sıksa da daha şiddet görmesi ve kendini savunamaması ve hep mağdur tarafın melek kız olması beni çok üzüyor...

peki benim yaptığım yanlış mı?şiddete meyilli olasın,çevresindekiler zarar vermesin sevecen bi çocuk yetiştirelim derken hatamı ediyoruz hep dayak yiyen o luyor ve kendini savunamıyor


bunlarda sabahımızdan kareler,bizim hanıma şu sıra kutu ve leğenler hitap ediyor...üstüne çıkıp hoppicii (hoppicik)deyip atlıyor,içine girip oturuyor,çok zevk alıyor...






bu da evin kedisi kapının önünü mesken edinmiş,sürekli orda...kızımda çıkıp çıkıp seviyor
kediyi kuyruğundan tuttu kaldırmaya çalışıyor:)
sürekli çoluk çombalak geziyoruz ordan oraya...(resimdeki sude ablamız(halamın kızı)



bizden haberler böyle...kör topal gidiyoruz

resimleri soracak olursanız babaannemizin makinasından

DURU KUZENLERİYLE...VE KÖTÜ BİR HABER

Hergünümüz aynı geçiyor aslında...sabah kalk anneanneye git,mehmethan yiğit çoğu zaman talha da katılır ve curcuna başlar...dünden buyana tek fark ise meleğim biraz rahatsız...dün sonra bir akrabamıza gittik daha doğrusu güneşe hasret ben,dün güneşi görünce duru öğle uykusundan uyandıktan sonra kızımıda alıp kendimi parklara,sokaklara atmaktı.Ablamı aradım o da önce yeliz'e gidip akşamüstü çıkalım dedi,öylede yaptık,bir sürü çocuk olmasına rağmen bizimki hiç mutlu olmadı,hep mızmızlandı,bir terslik olduğunu anlamıştım öğle yemeğinden sonra da hiçbirşey yemedi(12'de yemişti) hatta hasta bari olmasa diye söyledim ve iti an çomağı hazırla gibi oldu ki duru parka gittik nispeten daha sakindi sallandı

üç kuzenler(biri eksik)



acıkmıştır düşüncesiyle marketten kavanoz mama aldım çok binbir güçlükle yedirdim, anneme eve giderken huysuzlandı kapıdan girer girmezde azımsanamayacak derecede kustu,halsizleşti bir saniye hareketsizduramayan çocuk yattı...öğleden beri birşey yemedi üstüne üstlük kustu ,acıkmıştır düşüncesiyle çorba yedirmeye çalıştım sofra da yine kustu ...hemen soluğu acilde aldık.Dr muayeneden sonra önemli birşey olmadığını söyleyip hazır birşey yedi mi diye sordu...normalde hiç yedirmem kavanoz mama filan nasılsa aldım, alışık olmadığı için mi oldu bilmiyorum biraz kötü kokuyordu hatta son kullanma tarihine de baktım geçmemişti ...mide bulantısı için şurup verdi,dün gece yatarken de şurubu içinde kustu,şükür ki bugün daha iyi hiç kusmadı ama hiç birşey yemiyor müthiş iştahsız zaten öyleydi şimdi tamamen birşey yemiyor...sanırım bir yerleri de ağrıyor ki aciyo diyor...bunu da bugün söylemeye başladı...

genelde mızmız,mutsuz...bu akşam mehmethan abisi baloncuk çıkarttıkça onları yakalamaya çalıştı,çok güldü...



burası da annemin caddeye bakan camı bi nevi Duru'nun camı da denebilir hemen koltuğa çıkıp dikiyor;yoldan geçen arabalara,insanlşara bakıyor...



oturduğunu da gördüm ya ölsem de gam yemem:))


isteği üzerine elindeki kapak açılmayınca ağlayarak yaptırmaya çalışan kız



eşimse şuan marmaris'te ,artık yarın yurt dışına çıkıyor o daha çıkacak olmasına rağmen özledik bile bir özlediğimi hissedip bir de dönüş zamanını düşündüğümde acayip kötü oluyorum nasıl geçecek daha marttayız ağustos gelir mi diye düşünmeden edemiyorum:((

BİZ GELDİK...

babamızın gittiğinin ertesi günü çanakkaleye geldik.Babaannemiz zaten bizdeydi,dede ise pazartesii gecesi otobüsle gece yolculuğu yaparak bize geldi,salı günü de bizim arabayla lapsekiye geldik,palıyı pırtıyı toplayarak,nerdeyse evi boşalttım ve dünden beri lapsekideyiz.Şimdi babaannede kalıyoruz zaman uzun bir sürede anneanede kalacağız...dün gelir gelmez anneme gittik duru ile,yiğit te oradaydı,bi çocuk bu kadar mı mutlu olur duruyla bir oyunlar,bir öpüşmeler ikisi de gülmekten çatladı,çok eğlendiler görülmeye değerdi ama ne yazik ki fotoğraf makinamızı babamız götürdü bu sebepten çok resim koyacağım sayfamıza,çünkü çekemiyorum...belki ara sıra çekerim ondan bundan:)

kızıma gelirsem burda çok mutlu,babanne ve dedesi çok oynatıp ilgileniyorlar,keza anneanne cephesi de öyle,birde üstüne birde kuzenleri eklenince deymeyin duru'nun keyfine...sürekli çocuklarla iç içe ama gezmekten helak oluyoruz ikimizde,bir anneanneye bi babanneye,bi teyzeye,bi süt anneye gün içinde gitmeden günü kapatamadığımız yerler:) e bi günde bu kadar çok gezince de yoruluyoruz haliyle ama iyiki arabamızla geliyoruz lapsekiye yoksa hiç gezemezdik ...arada bi baba-mama diyor ama benim korktuğum kadar çok sormuyor...

oldu mu diyorum 'odu' diyor
doydun mu diyorum
'dodi' diyor

bazen yiğit ie oyuncak yüzünden kavga ediyorlar...biri ötekinin elindeki oyuncağı almak için saldırıyor,genelde bunu yapan yiğit oluyor,bazen duru da cılızlığına bakmayarak yiğit'e kafa tutuyor:)

bizden haberler böyle...
bense alışmaya çalışıyorum eşimin yokluğuna ve 4,5 ay burda kalmaya...ama bir yönden burda olmak iyi çünkü hep biryerlerdeyiz annem,ablam,yengem,halam,diğerleri,çocuklar...kafam biraz olsun dağılıyor

bundan sonra resim ekleyemeyeceğim için çok üzgünüm:((
ama bizi merak edenler olursa ara sıra resimsiz yazı ekleyeceğim

sevgiyle kalın